Mijn meest waardevolle diploma...

Of ik nu naar school ging of aan het werk was, van mijn typediploma heb ik altijd plezier gehad. En dat heb ik nog steeds. Want hé, of je nu een werkstuk of verslag met twee vingers typt of met tien vingers blind, dat scheelt nogal wat tijd. 

Het is alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik, in 2 en 3 MAVO, één keer per week naar de LHNO (even verderop in de straat) ging om hier typeles te krijgen van Mevrouw Geluk. Op zo'n grijze, ouderwetse typemachine, zo één met een geluidje, zodat je wist dat je aan het einde van de regel was. Ik hoor haar nog: "J rust, j rust, j j rust".  Na twee jaar mocht je examen doen en had je je typediploma en kon je in een behoorlijk tempo een brief, factuur of verslag produceren. Inmiddels is dit al zo'n 35 jaar geleden... 

Wat is er veel veranderd in die tijd. De oude typemachines werden vervangen voor elektrische en inmiddels werken we allemaal op een computer met tekstverwerkingsprogramma's, waarbij we alles kunnen opslaan in de Cloud en met meerdere mensen aan één product kunnen werken. 

Maar wat niet veranderd is, is dat kunnen typen je enorm veel tijd scheelt.
Mevrouw Geluk bedankt voor de fijne lessen.